Σήμερα, Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026, ψάλλεται η Δ’ Στάση των Χαιρετισμών–Το βαθύ νόημα του Ακάθιστου Ύμνου

 Διανύοντας την τέταρτη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Υπεραγία Θεοτόκο, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα 2026, που φέτος πέφτει στις 12 Απριλίου.

Τι ψάλλουμε στη Δ’ Στάση (Οίκοι Τ-Ω)

Στην αποψινή ακολουθία ακούγονται οι ....

τελευταίοι έξι Οίκοι του Ακαθίστου Ύμνου. Η υμνολογία κορυφώνεται με την Παναγία να παρουσιάζεται ως:

• «Τείχος» και «Κάστρο»: Το απόρθητο καταφύγιο των πιστών απέναντι σε κάθε κακό.
• «Φωτοδόχος Λαμπάδα»: Η ακτίνα που φωτίζει όσους βρίσκονται στο σκοτάδι, οδηγώντας τους στη θεία γνώση.
• «Νέα Κιβωτός»: Ο ανεξάντλητος θησαυρός ζωής που ενώνει το θείο με το ανθρώπινο.

Η ακολουθία ολοκληρώνεται με τη συγκλονιστική ικεσία: «Ὦ πανύμνητε Μῆτερ… δέξαι τὴν νῦν προσφοράν», όπου οι πιστοί ζητούν τη μεσιτεία της Θεοτόκου για τη λύτρωση από κάθε συμφορά.

Τι είναι οι Χαιρετισμοί της Παναγίας και ο Ακάθιστος Ύμνος;

Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι ένα αριστούργημα της βυζαντινής ποίησης που γράφτηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. (πιθανότατα από τον Άγιο Ρωμανό τον Μελωδό).

Αποτελείται από το προοίμιο «Τῇ Ὑπερμάχω Στρατηγῷ» και 24 οίκους (στροφές) με αλφαβητική ακροστιχίδα (Α-Ω).

Γιατί ονομάστηκε «Ακάθιστος»;

Η ονομασία δόθηκε το 626 μ.Χ., όταν η Κωνσταντινούπολη σώθηκε από την πολιορκία των Αβάρων.

Ο λαός, αποδίδοντας τη σωτηρία στην Παναγία, έψαλλε τον ύμνο στην Αγία Σοφία όρθιος («ακάθιστος») όλη τη νύχτα, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του στην «Υπέρμαχο Στρατηγό».

Το Πρόγραμμα των Χαιρετισμών 2026

Οι Χαιρετισμοί ψάλλονται τμηματικά τις πρώτες τέσσερις Παρασκευές της Σαρακοστής, ενώ την πέμπτη εβδομάδα διαβάζεται ολόκληρο το ποίημα.

• Α΄ Στάση: Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου
• Β΄ Στάση: Παρασκευή 6 Μαρτίου
• Γ΄ Στάση: Παρασκευή 13 Μαρτίου
• Δ΄ Στάση: Παρασκευή 20 Μαρτίου (ΣΗΜΕΡΑ)
• Ακάθιστος Ύμνος (Ολόκληρος): Παρασκευή 27 Μαρτίου

Το Κείμενο της Δ’ Στάσης: «Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων»

Οι πιστοί απόψε θα ακούσουν μεταξύ άλλων:

«Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων… Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας, χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας».

Είναι η στιγμή που η Εκκλησία ομολογεί την αδυναμία του ανθρώπινου λόγου να υμνήσει το μεγαλείο της Θεοτόκου, καταλήγοντας στο δοξολογικό «Αλληλούια».

ΠΗΓΗ