Ολα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη ρύθμιση των τραπεζικών οφειλών σαςΚούρεμα εκατοντάδων ή και χιλιάδων ευρώ κάθε χρόνο στις μηνιαίες δόσεις τους μπορούν να κάνουν όσοι δανειολήπτες εκμεταλλευθούν προς όφελός τους το ντόμινο πτώσης στα επιτόκια.
Επειτα από δύο συνεχόμενες μειώσεις το βασικό επιτόκιο του ευρώ βρίσκεται, πλέον, στο 1% ισοφαρίζοντας το ιστορικό χαμηλό και δίνοντας την ευκαιρία στους πελάτες των τραπεζών να ψαλιδίσουν σημαντικά τις οφειλές τους. Το χαμηλό κόστος του χρήματος, σε συνδυασμό με τα προγράμματα αναχρηματοδότησης που διαθέτουν σχεδόν όλες οι τράπεζες, είναι ιδανικό για όσους αναζητούν ανάσα στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό.
Οπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, στην τόσο δύσκολη αυτή συγκυρία οι μειώσεις στα επιτόκια είναι, ίσως, η μοναδική καλή είδηση για τα νοικοκυριά που βλέπουν το διαθέσιμο εισόδημά τους να ροκανίζεται συνεχώς. Ετσι, προτρέπουν τους δανειολήπτες να.....
αναζητήσουν τρόπους μείωσης των δόσεών τους προκειμένου να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους.
Στροφή στα κυμαινόμενα
Η πρώτη μεγάλη και άμεση αλλαγή που φέρνει το νέο τοπίο στα επιτόκια είναι η σχεδόν απόλυτη κυριαρχία των κυμαινόμενων επιτοκίων έναντι των σταθερών. Μετά τις δύο αλλεπάλληλες μειώσεις στο βασικό κόστος δανεισμού, ένα μέσο κυμαινόμενο επιτόκιο στεγαστικού δανείου ξεκινάει ακόμη και κάτω από το 2% (επιτόκιο ΕΚΤ 1% πλέον περιθωρίου από 0,8% για όσους είχαν πάρει δάνειο το 2006-2008) και φτάνει - για τα σημερινά δάνεια - το 4% (επιτόκιο ΕΚΤ 1% πλέον περιθωρίου έως 3%).
Στον αντίποδα, για σταθερή διάρκεια τριών έως πέντε ετών, σήμερα πολύ δύσκολα θα κλειδώσει κανείς επιτόκια κάτω του 5%. Προκύπτει, δηλαδή, μια διαφορά της τάξης του 1%, η οποία μεταφράζεται σε μείωση της δόσης κατά περίπου 100 ευρώ τον μήνα ή 1.200 ευρώ τον χρόνο για όσους μεταπηδήσουν από το σταθερό στο κυμαινόμενο επιτόκιο. Μάλιστα, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής ενδείξεις, η εποχή του φθηνού χρήματος θα διαρκέσει αρκετά καθώς η ΕΚΤ δείχνει διατεθειμένη να κρατήσει χαμηλά ή ακόμη και να μειώσει ακόμη περισσότερο τα επιτόκια του ενιαίου νομίσματος μέσα στο 2012.
Ετσι, όσοι επιλέξουν το «ρίσκο» του κυμαινόμενου, μπορούν να είναι ήσυχοι ότι τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες δεν πρόκειται να δουν τη δόση τους να αυξάνεται. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή περισσότερα από οκτώ στα δέκα νέα στεγαστικά δάνεια ή αναχρηματοδοτήσεις γίνονται με κυμαινόμενο επιτόκιο.
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ-ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Παράλληλα, η εποχή του φθηνού χρήματος διευκολύνει σημαντικά - τουλάχιστον σε επίπεδο επιτοκίων - την αναχρηματοδότηση παλιών οφειλών από καταναλωτικά δάνεια ή πιστωτικές κάρτες. Οπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, η μείωση των επιτοκίων, σε συνδυασμό με τα ειδικά προγράμματα που διαθέτουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επιτρέπει στους δανειολήπτες να ρίξουν ακόμη και στο μισό την αρχική τους δόση. Μειώνοντας τα επιτόκια και παράλληλα αυξάνοντας τη διάρκεια, οι δανειολήπτες που βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της υπερχρέωσης μπορούν να πάρουν βαθιά ανάσα.
Ενδεικτικό είναι ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία των τραπεζών, από την αρχή της κρίσης υπολογίζεται ότι έχουν αναχρηματοδοτηθεί περισσότερα από 1,5 εκατ. δάνεια προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Βέβαια, θα πρέπει να σημειωθεί ότι πλέον οι τράπεζες είναι ιδιαίτερα φειδωλές στην αναχρηματοδότηση, ειδικά αν πρόκειται για οφειλές από άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Επιπλέον, για να ρίξουν δραστικά το επιτόκιο, ζητούν την ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων προς προσημείωση αλλά και την ύπαρξη τριτεγγυητών.
Η τρέχουσα συγκυρία, με χαμηλότερα επιτόκια και διάφορα προϊόντα αναχρηματοδότησης, είναι ιδανική για να μειώσει κανείς τις οφειλές του όχι μόνο σε στεγαστικά δάνεια αλλά και σε καταναλωτικά και «πλαστικό χρήμα». Μπορεί τα διάφορα προϊόντα να παραλλάσσονται ανάλογα με την τράπεζα, υπάρχει όμως μια σειρά από βασικές οδούς αναχρηματοδότησης (με ή χωρίς μεταφορά οφειλών).
Η πιο «κλασική» αλλά και συμφέρουσα κίνηση για μειωμένη δόση είναι η αντίστοιχη μείωση του επιτοκίου σε καταναλωτικά και κάρτες. Ως προς το όφελος που προκύπτει, αν κάποιος κάνει χρήση των δανείων αυτών, η δόση του μειώνεται σημαντικά. Για παράδειγμα, για ένα δάνειο 20.000 ευρώ για 5 χρόνια με επιτόκιο 13% η αρχική δόση είναι 455 ευρώ. Αν το επιτόκιο μειωθεί σε 7%, πέφτει στα 396 ευρώ, δηλαδή ο δανειολήπτης γλιτώνει σχεδόν 60 ευρώ τον μήνα ή 720 ευρώ κάθε χρόνο.
Στην περίπτωση που το ύψος των οφειλών είναι μεγαλύτερο - ξεπερνά δηλαδή τα 20.000 ευρώ - οι τράπεζες ζητούν πλέον την προσημείωση περιουσιακού στοιχείου (συνήθως ακινήτου). Προκειμένου να ωθήσουν τους πελάτες τους προς αυτόν τον δρόμο, ταυτόχρονα τους δελεάζουν με χαμηλότερα επιτόκια αλλά και δυνατότητα επιμήκυνσης της διάρκειας. Σε αυτή την περίπτωση το κόστος χρήματος μειώνεται ακόμα και στο 5%.
Για ακόμη πιο δραστική μείωση στο κόστος του χρήματος οι παραπάνω κινήσεις συνδυάζονται ιδανικά και με αυξημένη διάρκεια στην αποπληρωμή. Ετσι, μείωση δόσης ακόμα και στο μισό εξασφαλίζουν οι δανειολήπτες που αυξάνουν τη διάρκεια του δανείου σε συνδυασμό με τη μείωση των επιτοκίων.
Πέρα από τα παραπάνω, σημαντική «ανάσα» για εκείνους που προσωρινά αδυνατούν να πληρώσουν τη δόση τους είναι η περίοδος χάριτος, η οποία μπορεί να φτάσει και τα δύο χρόνια. Εντούτοις, τα χρήματα πρέπει να καταβληθούν κανονικά και ουσιαστικά επιμηκύνεται η διάρκεια του δανείου, ενώ κατά κανόνα η περίοδος χάριτος επιβαρύνεται και με τόκο.
Προσοχή στις παγίδες
Η αναχρηματοδότηση μπορεί να είναι κίνηση που υπόσχεται κέρδη, όσοι όμως προχωρήσουν σε αυτήν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί καθώς κρύβονται «ακριβές» παγίδες, με ψιλά γράμματα και κρυφές χρεώσεις. Η πιο κλασική από αυτές αφορά την αύξηση της διάρκειας στα στεγαστικά και τα καταναλωτικά δάνεια. Μπορεί με τον τρόπο αυτόν ο δανειολήπτης να μειώνει κατακόρυφα τη δόση του, στο τέλος της ημέρας όμως πληρώνει αρκετά περισσότερους τόκους, ακόμα και αν το ονομαστικό επιτόκιο είναι χαμηλότερο.
Αντίστοιχα, κατά τη μεταφορά οφειλών σε καταναλωτικά δάνεια, αρκετά συχνά, μόλις ο πελάτης εξοφλήσει, η τράπεζα δεν κλείνει το δάνειο αλλά το μετατρέπει σε ισόποσο ανοικτό. Αυτό σημαίνει ότι ο δανειολήπτης μπορεί να τραβήξει άμεσα χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του. Με τη διαφορά ότι ακόμα και αν δεν το κάνει, τα ανοικτά δάνεια επιβαρύνονται με ετήσια έξοδα, τα οποία φτάνουν τα 150 ευρώ. Για να τα αποφύγει κανείς θα πρέπει να ζητήσει ο ίδιος από την τράπεζα να κλείσει οριστικά την οφειλή, αλλιώς στο τέλος του έτους θα βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Επίσης τσουχτερή παγίδα είναι η επιβολή τόκων σε όλο το ποσό της πιστωτικής κάρτας στην περίπτωση μερικής εξόφλησης. Δηλαδή, αν κάποιος μεταφέρει - για παράδειγμα - 3.000 ευρώ από μια άλλη τράπεζα αλλά πληρώσει μόνο τα 2.000 ή τα 2.500 ευρώ, στο τέλος του μήνα θα του επιβληθούν τόκοι για όλο το αρχικό χρέος, ακόμα και αν στην πραγματικότητα οφείλει σαφώς λιγότερα χρήματα. Η παγίδα αυτή μπορεί να είναι ιδιαίτερα τσουχτερή στην περίπτωση μεγάλων μεταφορών, καθώς οι τόκοι είναι της τάξεως του 18% με 20%. Προκειμένου να αποφύγει κανείς τον συγκεκριμένο σκόπελο θα πρέπει να αποπληρώσει έγκαιρα το σύνολο του ποσού.
Οι προϋποθέσεις για να μπει ο δανειολήπτης σε ρύθμιση οφειλών
Για να καταφέρει κανείς να μπει στη διαδικασία του κουρέματος των δανείων, αυστηρή προϋπόθεση είναι η μηνιαία δόση να μην υπερβαίνει το 40% του καθαρού εισοδήματος του δανειολήπτη μετά τη ρύθμιση. Επιπλέον, αν το επάγγελμα του δανειολήπτη θεωρείται επισφαλές (π.χ. ελεύθερος επαγγελματίας), το ποσοστό αυτό μειώνεται ακόμη περισσότερο.
«Διαβατήριο» προς την αναχρηματοδότηση των οφειλών είναι επίσης οι επιπλέον εγγυήσεις ή τριτεγγυητές, ενώ αρκετά συχνά οι τράπεζες ζητούν να εξασφαλιστούν με επιπλέον περιουσιακά στοιχεία σε περίπτωση επισφάλειας.
Ακόμα ένα κριτήριο για τη χορήγηση είναι η συμπεριφορά του δανειολήπτη τόσο ως προς τη σχέση του με τη μαύρη λίστα του Τειρεσία όσο και ως προς το αν καθυστερεί συστηματικά να πληρώσει, παρά το γεγονός ότι τα χρέη του δεν καθίστανται ληξιπρόθεσμα.
Κατά κανόνα, πάντως, οι τράπεζες επιδιώκουν να βρουν μια συμβιβαστική λύση με τους πελάτες, καθώς το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι ένα ακόμη «κόκκινο δάνειο» στο χαρτοφυλάκιό τους. Στην περίπτωση όμως που ο δανειολήπτης αντικειμενικά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του έχει τη δυνατότητα να ζητήσει νομική προστασία, αν και έτσι ουσιαστικά θέτει τον εαυτό του εκτός του τραπεζικού συστήματος.
Πηγή: www.eisodima.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.