Χαμηλότερο από το 2010 το εισόδημα των Ελλήνων το 2025

 Παρά τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ενωση που σημειώνει η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια, η σύγκλιση είναι ακόμη μακριά.

Κάτω από τα επίπεδα του 2010, χρονιά κατά την οποία η Ελλάδα εισήλθε σε.....

καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, διαμορφώθηκε το 2025 το διάμεσο (σ.σ. προκύπτει από την αφαίρεση των ακραίων τιμών) ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα (αποπληθωρισμένο) στη χώρα, στοιχείο που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι, παρά τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ενωση που σημειώνει η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια, η σύγκλιση είναι ακόμη μακριά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκδοση της Eurostat για τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα το 2025 ήταν κατά 22,3% χαμηλότερο σε σύγκριση με αυτό του 2010, την ώρα που συνολικά στην Ε.Ε. ήταν υψηλότερο κατά 25,4%. Μάλιστα, η Ελλάδα μαζί με τη Γαλλία είναι οι μοναδικές χώρες μεταξύ των «27» στις οποίες το εισόδημα παρέμεινε κάτω από τα επίπεδα του 2010, με τη μείωση πάντως στη Γαλλία να είναι οριακή (0,6%).

Το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα το οποίο λαμβάνει υπόψη του τις διαφορές τιμών από χώρα σε χώρα, και γι’ αυτόν τον λόγο εκφράζεται σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, διαμορφώθηκε στην Ελλάδα το 2025 σε 13.612 μονάδες αγοραστικής δύναμης, το τρίτο χαμηλότερο στην Ε.Ε. μετά την Ουγγαρία (11.958 μονάδες αγοραστικής δύναμης) και τη Ρουμανία (12.861 μονάδες αγοραστικής δύναμης). Στην Ε.Ε. διαμορφώθηκε σε 22.630 μονάδες αγοραστικής δύναμης/κάτοικο, κατά περίπου 66% υψηλότερα από το αντίστοιχο στην Ελλάδα. Αιτία αυτής της μεγάλης απόκλισης είναι βεβαίως η μεγάλη απόσταση που χωρίζει ακόμη την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ενωση σε ό,τι αφορά τους μισθούς, η δυσανάλογα μεγάλη αύξηση των τιμών σε σύγκριση με την αύξηση κυρίως των μέσων μισθών, ενώ δεν θα πρέπει να παραγνωρισθεί το γεγονός ότι ένα μέρος των πραγματικών εισοδημάτων στην Ελλάδα δεν αποτυπώνεται στα στοιχεία, καθώς η φοροδιαφυγή, παρά τις αξιόλογες προσπάθειες περιορισμού της τα τελευταία χρόνια, παραμένει ακόμη αρκετά εκτεταμένη.

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία για το εισόδημα, τις πληθωριστικές πιέσεις των τελευταίων ετών, αλλά και το γεγονός ότι μετά τις διαδοχικές κρίσεις εξαντλούνται οι όποιες αποταμιεύσεις, δεν είναι απορίας άξιον ότι στην Ελλάδα καταγράφηκε το 2025 το μεγαλύτερο ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δύσκολα «τα βγάζουν πέρα». Στην Ελλάδα το εν λόγω ποσοστό διαμορφώθηκε σε 87,1%, υπερδιπλάσιο από το αντίστοιχο ποσοστό στην Ε.Ε. (42,5%). Αλλωστε η Ελλάδα είναι η χώρα με το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό (πριν από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις) πολιτών σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Το 2025 το εν λόγω ποσοστό διαμορφώθηκε σε 27,5% (στην 1η θέση ήταν η Βουλγαρία με 29%) έναντι 26,9% το 2024. Επιπλέον, το 2025 η Ελλάδα είχε το τρίτο υψηλότερο ποσοστό πολιτών με σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, 14,9%, έναντι 14% το 2024.

Ακόμη βεβαίως και όσοι δεν βρίσκονται με αντικειμενικούς όρους στο φάσμα της φτώχειας, αισθάνονται φτωχοί, κάτι που σε μεγάλο βαθμό συνδέεται με το διαρκώς αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Ετσι, η Ελλάδα κατείχε για ακόμη μία φορά τα πρωτεία στη λεγόμενη υποκειμενική φτώχεια, με 67,2% των πολιτών να αισθάνονται φτωχοί, με το αντίστοιχο ποσοστό στην Ε.Ε. να είναι μόλις 17,6%.

πηγη αρθρου

πηγη φωτο