Στρατηγική “αυτοκτονία” η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Τουρκία: Η Αγκυρα δημιουργεί τετελεσμένα, θέτει την ατζέντα και ο Ελληνας πρωθυπουργός κάνει πως δεν συμβαίνει τίποτα !

 Σε μια εποχή όπου η Τουρκία εντείνει την επιθετικότητά της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται να μεταβεί στην Τουρκία και να συναντήσει τον Ταγίπ Ερντογάν, για το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας.

Αυτή η επιλογή δεν είναι ...

απλώς ένα λάθος – είναι μια τραγική στρατηγική αυτοκτονία, σε σχέση με τα εθνικά συμφέροντα της πατρίδας. Αποτελεί, δυστυχώς, μια συνέχεια της στρατηγικά επικίνδυνης πολιτικής που ακολουθεί το δίδυμο Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη, τα τελευταία χρόνια έναντι της Τουρκίας, αγνοώντας τις ασταμάτητες τουρκικές προκλήσεις και τις ανοιχτές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας.

• Ενώ η Άγκυρα εκδίδει NAVTEX επ’ αόριστον, παρενοχλεί ελληνικές δραστηριότητες και απειλεί με πόλεμο για την επέκταση των χωρικών υδάτων, ο Μητσοτάκης επιλέγει να “συζητά” – έναν ψεύτικο διάλογο που η Τουρκία εκμεταλλεύεται για να επιβάλλει τα επεκτατικά της σχέδια, μετατρέποντας την Ελλάδα σε εργαλείο για το ξέπλυμα της εικόνας της.

Μακριά από τις ψεύτικες υποσχέσεις περί “ήρεμων νερών”, μόλις πρόσφατα, η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX μεγάλης διάρκειας – μέχρι και το 2027 – καλύπτοντας περιοχές στο Αιγαίο που αμφισβητεί παράνομα, απαιτώντας από την Ελλάδα να “συντονίζεται” μαζί της για οποιαδήποτε έρευνα ή δραστηριότητα. Αυτές οι NAVTEX δεν είναι τυχαίες: Ε

• είναι μια ξεκάθαρη προσπάθεια να διαμορφώσουν την ατζέντα πριν από τη συνάντηση, δείχνοντας ότι η Άγκυρα βλέπει τον κύριο Μητσοτάκη ως αδύναμο και εύκολα χειραγωγήσιμο.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να απαντήσει έντονα και αποφασιστικά, προτιμά να κάνει πως δεν συμβαίνει τίποτα, επιτρέποντας στην Τουρκία να δημιουργεί τετελεσμένα.

Ποια “συνεργασία” μπορεί να υπάρξει με έναν γείτονα, πειρατή του διεθνούς δικαίου που, λίγες μέρες πριν από τη συνάντηση, εκδίδει τέτοια προκλητικά έγγραφα, αμφισβητώντας την κυριαρχία σε 23 ελληνικά νησιά όπως η Λέσβος, η Χίος, η Ρόδος και το Καστελόριζο;

Και μην ξεχνάμε το ναυάγιο στη Χίο: Μετά τον τραγικό θάνατο 15 μεταναστών από σύγκρουση με σκάφος του Λιμενικού, η Τουρκία εξέδωσε NOTAM αμφισβητώντας την ελληνική δικαιοδοσία για έρευνα και διάσωση, ισχυριζόμενη ότι μέρος της περιοχής ανήκει στη δική της ζώνη.

Η Ελλάδα ανταπάντησε με δικό της NOTAM, χαρακτηρίζοντάς το “άκυρο”, αλλά αυτό αποκαλύπτει το μοτίβο της τουρκικής επιθετικότητας.

Η Άγκυρα εκμεταλλεύεται κάθε τραγωδία για να προωθήσει διεκδικήσεις, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφεύγει την κλιμάκωση, τρέμοντας μην “ενοχλήσει” τον Ερντογάν. Αυτή η δειλία όχι μόνο ενθαρρύνει περαιτέρω προκλήσεις, αλλά υπονομεύει την εθνική ασφάλεια, αφήνοντας τα νησιά μας εκτεθειμένα σε τουρκικές παρενοχλήσεις.

Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και του ίδιου του Ερντογάν συμπληρώνουν αυτή την εικόνα ντροπής. Ο Φιντάν μιλάει για “ιστορική ευκαιρία” λύσης στο Αιγαίο, επιμένοντας να εξεταστούν “όλα τα ζητήματα ως σύνολο” – συμπεριλαμβανομένων γκρίζων ζωνών, αποστρατικοποίησης νησιών και μειονοτήτων στη Θράκη.

• ταυτόχρονα, η Τουρκία απορρίπτει κατηγορηματικά την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, επαναφέροντας το casus belli – μια ανοιχτή απειλή πολέμου που η Ελλάδα έχει ήδη ασκήσει στο Ιόνιο Πέλαγος.

Ο κύριος Μητσοτάκης, σε συνεντεύξεις του, επαναλαμβάνει ότι θα “υπενθυμίσει” τις ελληνικές θέσεις, αλλά χωρίς καμία εγγύηση ότι δεν θα υποχωρήσει σε πιέσεις, δηλώνοντας ότι θέλει να “χτίσει πάνω στην πρόοδο” – ποια πρόοδο, όταν η Τουρκία συνεχίζει τις προκλήσεις;

Αυτή η “ατζέντα” δεν είναι διάλογος – είναι εκβιασμός, και η στρατηγική Μητσοτάκη, βασισμένη σε “ήρεμα νερά”, έχει αποτύχει παταγωδώς, επιτρέποντας στην Τουρκία να ενισχύει τις θέσεις της χωρίς καμία υποχώρηση.

• Προσθέτοντας σε αυτή την καταστροφική εικόνα, η επίσκεψη έρχεται εν μέσω νέων εντάσεων: Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για “μονομερείς ενέργειες” στο Αιγαίο, ενώ η Αθήνα επιμένει στο δικαίωμά της για επέκταση, χωρίς όμως να το ασκεί λόγω τουρκικών απειλών.

Αυτή η αδυναμία ενθαρρύνει την Άγκυρα να κλιμακώνει, όπως φαίνεται από τις πρόσφατες NAVTEX που καλύπτουν αμφισβητούμενες περιοχές και απαιτούν “συντονισμό” – μια ξεκάθαρη προσπάθεια να ελέγξει ελληνικά ύδατα.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να ακυρώσει την επίσκεψη ως απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις, προχωρά, στέλνοντας μήνυμα ότι η Ελλάδα ανέχεται την τουρκική επιθετικότητα.

• Αυτό όχι μόνο υπονομεύει την αποτροπή, αλλά και ενισχύει την εικόνα της Ελλάδας ως αδύναμου κρίκου στο ΝΑΤΟ, ειδικά με την Τουρκία να εκμεταλλεύεται την αβεβαιότητα της κυβέρνησης Τραμπ.

Επιπλέον, η πολιτική αυτή έρχεται σε αντίθεση με το εθνικό συμφέρον, αγνοώντας ιστορικά μαθήματα. Προηγούμενες συναντήσεις Μητσοτάκη-Ερντογάν δεν έφεραν καμία πρόοδο – μόνο περισσότερες παραβιάσεις και διεκδικήσεις.

Η “θετική ατζέντα” σε οικονομία και τουρισμό είναι καπνός: Η Τουρκία χρησιμοποιεί αυτά τα θέματα ως δόλωμα για να σύρει την Ελλάδα σε συζητήσεις για κυριαρχικά δικαιώματα, όπως η αποστρατικοποίηση νησιών ή οι “γκρίζες ζώνες”.

Και ενώ η ΕΕ εκφράζει “δυσαρέσκεια” για τουρκικές παρενοχλήσεις, όπως στην Κάσο, η κυβέρνηση δεν πιέζει για πραγματικές κυρώσεις, προτιμώντας να “διαχειρίζεται” τις εντάσεις – μια τακτική που οδηγεί σε σταδιακή απώλεια εδάφους.

Αυτή η εξωτερική πολιτική είναι εγκληματική. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποτύχει οικτρά, προτιμώντας φωτογραφίες με τον Ερντογάν από αποφασιστική στάση. Η επίσκεψη στην Άγκυρα, εν μέσω αυτών των προκλήσεων, είναι μια πράξη στρατηγικά επικίνδυνη, που ενθαρρύνει την Τουρκία να συνεχίσει τις διεκδικήσεις της και θέτει σε κίνδυνο την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Η ενδεδειγμένη στρατηγική; Μια σκληρή, αποφασιστική στάση χωρίς ψευδαισθήσεις. Η Ελλάδα πρέπει να ακυρώσει τέτοιες επισκέψεις, να συνεχίσει την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια όπου χρειάζεται και να απαιτήσει από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ αυστηρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας για τις παραβιάσεις.

• Στην κατεύθυνση αυτή, προς την κυβέρνηση Τραμπ, πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις στενές σχέσεις Τραμπ-Ερντογάν.

Ο Τραμπ, με το “bromance” του με τον Ερντογάν – συναντήσεις, τηλεφωνήματα και προοπτικές βελτίωσης σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας – μπορεί να πιεστεί από την Αθήνα να χρησιμοποιήσει αυτή τη σχέση για να περιορίσει τις τουρκικές προκλήσεις, συνδέοντας αμερικανική στήριξη στην Τουρκία με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Δεν χρειαζόμαστε “διάλογο” με πειρατές – χρειαζόμαστε πράξεις που υπερασπίζονται την Ελλάδα. Αν ο το δίδυμο Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη συνεχίσει αυτή την πορεία της υποταγής, θα γίνει συνένοχο στην υπονόμευση της εθνικής μας κυριαρχίας, και η ιστορία δεν συγχωρεί.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος, με ειδίκευση στην Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική, Γεωπολιτική και Διεθνή Οικονομία. Απόφοιτος των πανεπιστημίων The American University, School of International Service, και The Johns Hopkins University, The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies της Ουάσιγκτον. Είναι μέλος του The International Institute for Strategic Studies, του Λονδίνου. Ως Δημοσιογράφος, υπήρξε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, στο Στέητ Ντιπάρτμεντ και στο Αμερικανικό Πεντάγωνο. 

πηγη