Αφήστε τους μαθητές να τσικνίσουν... φτάνει πια με την "πολιτικά ορθή" προσέγγιση


 Σε πεδίο αντιπαράθεσης εξελίσσεται και φέτος η Τσικνοπέμπτη στα σχολεία, με τη φιλοζωική ομοσπονδία «ΝΕΜΕΣΙΣ» να ζητά την πλήρη απαγόρευση ψησταριών και κρεατοφαγικών εκδηλώσεων στους σχολικούς χώρους. Την ίδια στιγμή, στην.... καθημερινότητα της εκπαίδευσης, η εικόνα είναι διαφορετική: σε μεγάλο ποσοστό σχολείων, το έθιμο συνεχίζει να τηρείται ανεπίσημα, με τη σιωπηρή ανοχή εκπαιδευτικών και γονέων.

Παρά το γεγονός ότι η Τσικνοπέμπτη δεν αποτελεί επίσημη σχολική αργία και δεν υπάρχει εγκύκλιος που να επιτρέπει ρητά τον εορτασμό, η παράδοση παραμένει ζωντανή. Σε πολλά σχολεία, κυρίως με πρωτοβουλία των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, στήνονται ψησταριές στα προαύλια, οργανώνονται μικρές γιορτές και μαθητές μαζί με εκπαιδευτικούς συμμετέχουν σε μια ημέρα χαράς, συντροφικότητας και αποκριάτικου κλίματος.

Η πραγματικότητα δείχνει ότι το έθιμο έχει ριζώσει βαθιά στη σχολική κοινότητα. Χωρίς επίσημες αποφάσεις, χωρίς τυμπανοκρουσίες, αλλά με μια άτυπη συμφωνία όλων, τα περισσότερα σχολεία επιλέγουν να κρατούν την παράδοση, θεωρώντας ότι αποτελεί μέρος της λαϊκής κουλτούρας και της κοινωνικής ζωής.

Από την άλλη πλευρά, η «ΝΕΜΕΣΙΣ» υποστηρίζει ότι τέτοιες πρακτικές δεν έχουν θεσμική κάλυψη και ενδέχεται να δημιουργούν αποκλεισμούς ή να συγκρούονται με αρχές συμπερίληψης και φιλοζωικής ευαισθησίας. Στην επιστολή της τονίζει ότι «το σχολείο δεν θα πρέπει να προωθεί συγκεκριμένα διατροφικά πρότυπα ούτε να μετατρέπεται σε χώρο εορταστικής κρεατοφαγίας».

Ωστόσο, πολλοί εκπαιδευτικοί και γονείς εκφράζουν την άποψη ότι η συζήτηση έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τα όρια της λογικής και να αγγίζει τα άκρα της υπερβολικής “πολιτικά ορθής” προσέγγισης, που επιχειρεί να ακυρώσει παραδοσιακά έθιμα στο όνομα μιας αποστειρωμένης ουδετερότητας.

Στην πράξη, η στάση του Υπουργείου Παιδείας παραμένει σταθερή: τα μαθήματα γίνονται κανονικά και μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να αφιερωθεί η τελευταία διδακτική ώρα σε κάποια ήπια δράση. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό: σιωπηρή ανοχή, μικρές γιορτές και τσίκνα στις αυλές, με το έθιμο να επιβιώνει όχι χάρη σε εγκυκλίους, αλλά χάρη στην ίδια την κοινωνία.

Και κάπως έτσι, ανάμεσα σε επιστολές, αντιδράσεις και θεωρητικές απαγορεύσεις, η Τσικνοπέμπτη συνεχίζει να καπνίζει στις σχολικές αυλές, θυμίζοντας ότι οι παραδόσεις δεν σβήνουν εύκολα με μια εγκύκλιο ή ένα δελτίο Τύπου.







πηγη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.