«Δεν έχω να πληρώσω καρδιά μου…»

Tα ραβασάκια της εφορίας άρχισαν να καταφθάνουν, δημιουργώντας απανωτά… εγκεφαλικά στους παραλήπτες τους. Νοικοκυριά που τα τελευταία δύο χρόνια βλέπουν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται με ταχύτατους ρυθμούς, λαμβάνουν τώρα εκκαθαριστικά με τριπλάσιους ή και τετραπλάσιους φόρους σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες χρονιές.

Σύντομα θα παραλάβουν και το χαράτσι της ΔΕΗ, έστω σπασμένο και σε πέντε δόσεις, ενώ αναμένονται και άλλες τέτοιου τύπου δυσάρεστες…

εκπλήξεις. Το ερώτημα είναι τι θα πράξουν; Και η πιο πιθανή απάντηση είναι ότι δεν θα πληρώσουν, όχι γιατί δεν θα θέλουν αλλά διότι δεν θα μπορούν.

Το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί δείχνει ότι οδηγούμαστε από το κίνημα του «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» σε ένα νέο -διογκωμένο μάλιστα-, κίνημα του… «δεν έχω να πληρώσω καρδιά μου». Διότι μπορεί η κυβέρνηση να υπολογίζει σε αυξημένα έσοδα από τις συνεχείς αυξήσεις σε φόρους, μείωση αφορολόγητου και πάει λέγοντας, αλλά όταν τα νοικοκυριά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα της καθημερινότητάς τους, πρέπει να είναι αναμενόμενο ότι δεν θα ενδιαφερθούν στο ελάχιστο για το τι θα κάνουν με τα ραβασάκια της εφορίας και τα διάφορα χαράτσια.

Και σε μια τέτοια περίπτωση όσους ελέγχους κι αν κάνουν ΔΟΥ, ΣΔΟΕ κλπ, αποτέλεσμα δεν θα προκύπτει. Αν η κυβέρνηση στηρίζεται σε τέτοιου τύπου έσοδα πολύ φοβάμαι ότι θα βρεθεί και πάλι προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Τα μικρομεσσαία ελληνικά νοικοκυριά (αν υπάρχουν, πλέον, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση την τελευταία τριετία), μισθωτοί και συνταξιούχοι της ίδιας κλίμακας έχουν εξαντληθεί οικονομικά. Τα γνωστά θύματα, από τα οποία επιχειρείται κάθε τόσο φοροαφαίμαξη από κάθε κυβέρνηση δεν έχουν, πλέον, άλλα περιθώρια…

Γράφει: Σωτήρης Μανιάτης

aixmi.gr